 |
 |
ahmupa
OFFLINE (Müdavim)
Erkek / 30 yaşında Sivas, Türkiye
|
Puan: 120,673
Kredi: 40,222
Son Giriş: 01 Eyl 2008 17:17
|
|
Üyelerin resimlerini görüntüleyebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için buraya tıklayabilirsiniz.
|
| |
|
|
|
|
Su ne kadar önemlidir ki aktığı sürece…ışık ne kadar önemlidir ki yandığı
sürece…insan ne kadar önemlidir ki yanındayken… … … 
En çok kaybettiği değerler için ağlarmış insan…kıymet bilmek, yanındayken
yokluğunu hissetmek, avuçlarının sıcaklığında terlerken ellerin, bir kutup ayazında üşüdüğünü
düşünmek veya beraberken oturup bir ayrılıp maili yazmak…hangi ilişkide hangisini düşündük ve ne
kadar kıymet bildik sahip olduğumuz değerleri yitirmemek adına…
Neleri göze almalı, nelerden caymalı, ne kadar cesaretli olmalı ve ne kadar hiçe saymalı gururu
“özlem” duymamak adına…
Sahiplenme duygusu ne kadar bitimsiz bir istekse insan ömründe,özlem duymakta o kadar kaçınılmaz
değil mi hayatımızda…
Yaşamın Kaynağı 
Yüz metrede beni herkes geçer
Dörtyüz metrede pekçokları
Geçer çoğu sekizyüz metrede
Ama ben bırakmam yarışı
Beni bin metrede geçersin
Ben yine koşarım
Onbin metrede öndesin
Koşarım ben yine
Yirmi kilometrede geçersin
Hep koşmaktayım
Otuz kilometrede
Kırk kilometrede de geçersin
Ben koşuyorum hâlâ
Ama ellinci
Yada altmışıncı kilometrede
Soluğun tükenip bir yerde
Dayanamaz düşersin
Bak koşuyorum hâlâ
Çünkü ben bir yaşam maratoncusuyum
Bu yüzden yaşamın en yalnızıyım
Bu sonsuz yarışın sonunda
Beni geçemezsin
Ölümün en büyük ödül olduğunu bilemezsin
Yine ben olurum ilk göğüsleyen ölümü |
Bu üye henüz hiç blog yazmamış?!
|
|
|
 |
|
|
 |