 |
 |
maguos
OFFLINE (Müdavim)
Kadın / 46 yaşında Trabzon, Türkiye
|
Puan: 148,523
Kredi: 49,504
Son Giriş: 19 Ara 2008 19:28
|
|
|
| |
|
|
|
|
sadece oyun için burdayım |
Bu üye henüz hiç liste oluşturmamış?!?
|
Bu üyenin henüz hiç arkadaşı yok, ama nasıl olur??
|
Bu üye henüz hiç blog yazmamış?!
|
Şanssızlığa katlanabiliriz , çünkü dışarıdan gelir ve tümüyle rastlantısaldır. Oysa yaşamda bizi
asıl yaralayan , yaptığımız hatalara hayıflanmaktır.
.
Cehaletle deha arasındaki gerçek fark nedir biliyor musunuz? Dehanın sınırları var cehaletinse
hiçbir sınırı yoktur.
.
Rüyaları gerçekleştirmenin en iyi yolu uyanmaktır.
12.04.2007 03:37 |
oyunlarında başarılar hemşerim 
10.03.2007 10:33 |
Yalnızlığımın beynimi kemirip duran, yiyip bitiren sesleri içinde kayboldum..Hayatın bir yerlerinde
kayboldum... Neresi olduğunu bulamıyorum şimdi, neler beklerdik, ne isterdik, sonsuz isteklerin
ucuna değemeden kayboldum... Bilmediğimiz yollarda değil, çıkmaz sokaklara daha giremeden, hergün
gidip geldiğimiz yerlerde kayboldum...Okyanuslarda akan uçsuz bucaksız sulara daha girmeden, büyük
dalgalara çarpamadan, boğulamadan, yığın yığın suların altında kalmadan, sığ sularda, sessiz, durgun
denizlerde kayboldum.. Yüksek dağların tepesine çıkarken, zirvelere ulaşmaya çalışırken, gökyüzüne
yazılar yazmak isterken, yıldızların ardı sıra koşarken değil; daha dağın yamaçlarında
kayboldum...Derin bakan siyah gözlerin içinde, gülümseyen bir yüzde, titreten bir dokunuşta, sıcak
bir tende, ateşli bir öpücükte, tatlı bir merhabada, küçücük bir el tutarken, yeni yürüyen bir
bebeğin adımlarında, hasretimin, özlemimin durgun bakan gözlerinin içindeki küçük kahverengi lekede
kayboldum...Uzak ülkeler çekti beni, bilinmeyen hayatlar tanımak istedim... Toz duman, dere depe
gezmek, ormanlarda, denizlerde, yollarda, çöllerde dolaşıp durmak isterken, daha kapıdan çıkamadan
kayboldum... Hiç bilmediğim, tanımadığım insanlar için atıyor yüreğim, minik bir ele uzanmak,
ağlayan bir yüreği susturmak istiyorum. Onlara ulaşmaya çalışırken kendi gözyaşımın selinde
kayboldumZaten kaybolup gelmişim bu durduğum yere. Nereydi yerim benim. Nerede duruyordum da buraya
geliverdm. Hiç bir şey hatırlamıyorum. İçimdeki düğümlü özlemden başka…Düğümler ben bilmeden
kollarıma, saçlarıma, ellerime dolanmış kıpırdayamdığım bir yerdeyim… Kimin bu eller kendime başkası
gibi dokunuyorum şimdi. Yüzümü çizen çığlık gibi bir dokunuşla uyanıyorum. Yakalıyorum o eli,
tutuyorum, bakıyorum ki kendi elim… Bir ses duyuyorum sadece bir fısıltı… büyük çığlıklar,
dayanılmaz gürültüler değil… Beynimdeki müziğin ilk notasında, küçük bir fısıltıda kayboldum
04.03.2007 03:46 |
|
|
|
 |
|
|
 |