|
|
doğal ve doğallıktan yana...
        
Ve bir şiir;
Gör ki; madde aciz, mânâ yücedir,
Her ne varsa dönüş, "Mutlak Güc" edir.
"Arş" içinde "Arz" dediğin nicedir?
Bir kum tanesine, sor da söylesin...
Sanma, Kainatta bir tesadüf var;
Herşey dile gelmiş, mânâ fısıldar.
Rabb'imden habersiz dal mı kıpırdar?
Düşen bir yaprağa, sor da söylesin...
Nasıl kurulmuş ki, hayat dengesi,
Hiçbir nesne de yok, bir kavga sesi.
Neyi bekliyor şu, tohum tanesi?
Yağmur damlasına, sor da söylesin...
Rızkını biçer mi, gayret etmeyen,
Oturup miskince, sofra bekleyen..
Bunu sen, dört mevsim açlık çekmeyen,
Küçük karıncaya, sor da söylesin...
İbret denizinde, akıl teknesi..
Gezdikce paklanır, vicdanın sesi,
İman için yeter, ilmin zerresi
Deryâyı damlaya, sor da söylesin...
C. Numanoğlu
sessizce git ne olur
şimdi git sessizce
sesini duyurmadan git
ben görmemeliyim giderken
görmemeliyim hüzünlü bakışlarını
yüreğim hisssetmemeli ayrılığı
dayanamaz bu kopuşa
dayanamaz bu yokluğa
acısada bedenim
sessizce git ne olur.....
sen beni anlayamassın
ben seni yüreğime yazdım.. |